Όλα ξεκίνησαν στην Ολλανδία και όχι στην Αγγλία όπως πιθανόν νομίζουν μερικοί. Στις αρχές του 16ου αιώνα, το τζιν κάνει την πρώτη του εμφάνιση. Συγκεκριμένα το 1622 αναφέρεται ως "ζενέβα" (από τη γαλλική λέξη genévrier που σημαίνει άρκευθος), σε μια δημοσίευση τοπικής εφημερίδας στο Άμστερνταμ. Αυτό το νέο "φάρμακο" αποτελεί συνδυασμό καρπού αρκεύθου με οινόπνευμα, με σκοπό να βοηθήσει αυτούς που έπασχαν από ρευματοπάθειες και γενικότερα πόνους στη μέση.

Λίγα χρόνια αργότερα και μετά τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-1648), οι Άγγλοι στρατιώτες που πολέμησαν στην Ολλανδία, διεκδικούν τη "Ζενέβα" και τη μετονομάζουν σε "Τζιν". Το 1688, ο Ολλανδός Γουλιέλμος Γ' της Οράγγης, διαδέχεται το βασιλιά της Αγγλίας Ιάκωβο Β', την κόρη του οποίου παντρεύτηκε. Αυτός απαγορεύει τα προϊόντα που προέρχονται από καθολικές χώρες όπως η Γαλλία και ευνοεί την εγχώρια παραγωγή τζιν, χωρίς άδεια. Ταυτόχρονα, αύξησε τη φορολογία της μπίρας, με αποτέλεσμα το τζιν να αποτελεί πλέον το πιο φτηνό ποτό. Αυτό βέβαια οδήγησε στην υπερβολική κατανάλωση του, που ως εθνικό πρόβλημα μαστίζει την Αγγλία, για πολλές δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια βέβαια τα πράγματα έχουν αλλάξει. Μεγάλη είναι η άνθηση η οποία παρατηρείται στον τομέα των Ultra Premium τζιν, με τη φινέτσα και την απαλότητα να δεσπόζουν μέσα από νέες γεύσεις και έντονα αρώματα.

Ποικιλίες του Τζιν

Σήμερα η παράγωγη του τζιν γίνεται κυρίως στην Αγγλία και στις ΗΠΑ (American Dry Gin). Το τζιν αποτελεί το απόσταγμα δημητριακών, από σιτάρι ή καλαμπόκι και κριθάρι. Υπάρχουν διάφορα είδη επεξεργασίας γι΄αυτό το απόσταγμα, το κοινό τζιν που αρωματίζεται με εκχυλίσματα αρκεύθου, τοLondon Gin (45% vol.) που έχει ήδη εκχυλίσματα αρκεύθου από την απόσταξη του, μαζί με διάφορα άλλα αρωματικά όπως σπόρους κάρδαμου και κόλιαντρου, γλυκόριζα κ. α. Μερικά από τα πιο γνωστά brand names αυτής της κατηγορίας είναι το Gordon’s, το Beefeater, το Tanqueray και το Bombay Sapphire. Επίσης, το Plymouth Gin, που ακολουθεί την ίδια ακριβώς επεξεργασία με το London, αλλά παράγεται στο γνωστό βρετανικό λιμάνι, στο αποστακτήριο Plymouth, Coates & Co., που έχει και τα δικαιώματα του όρου "Plymouth Gin". Το Αμερικάνικου τύπου τζιν (40% vol.), όπου εκεί διακρίνουμε το Fleischman's Gin. Αποτελεί το πρώτο και ιστορικότερο από την πλευρά της Δύσης τζιν, που κάνει την εμφάνιση του το 1870. Δέχεται ακριβώς την ίδια επεξεργασία με το αγγλικό τζιν, παρόλα αυτά όμως, το τελικό προϊόν είναι μαλακότερο και χωρίς την ύπαρξη πολύ έντονων αρωμάτων. Τέλος το Genever (36-40% vol.), περισσότερο γνωστό στις Κάτω Χώρες και στις χώρες της κεντρικής Ευρώπη. Δέχεται παρόμοια επεξεργασία με αυτή του ουίσκι και είναι αισθητά γλυκύτερο από τα άλλα είδη.

Τα διάφορα στάδια επεξεργασίας του τζιν

Το foodzine.gr σας προτείνει

Ολοένα και περισσότεροι είναι φίλοι του άσπρου αποστάγματος ανά τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το τζιν είναι νούμερο ένα επιλογή, ως βασικό ποτό, για αναμείξεις σε κοκτέιλ, χαρίζοντας τη μοναδική του γεύση. Καλύτερης ποιότητας τζιν θεωρείται εκείνο από την απόσταξη καλαμποκιού μαζί με άλλα βότανα και μπαχαρικά.
Δοκιμάστε το, ως απεριτίφ, σε ένα κλασικό Dry Martini ή σε ένα Collins ποτήρι με πολύ πάγο, τόνικ και λίγο χυμό lime. Το foodzine.gr έχει δοκιμάσει για σας και σας προτείνει ανεπιφύλακτα, το ασυνήθιστο και ταυτόχρονα έντονα αρωματικό G'Vine, από τη Γαλλία. Ενώ εάν πέσει στο μάτι σας το αγαπημένο του Ηendrick’s μη διστάσετε να το δοκιμάσετε, σίγουρα θα το λατρέψετε.

(photo via)